Rzep znów się zaczął czepiać

Rzep znów się zaczął czepiać

Strój i fryzurę ma w stylu punk. Jest trochę złośliwy, dużo wie i chce naprawiać świat, a robi to z wdziękiem i humorem. Ten, kto stanie się obiektem jego kpin, nie ma wyjścia: musi się zmienić. Uwaga! Rzep nie czepia się byle czego: lekcje daje tym, którzy mają poważne problemy, np. w szkole nie uczą się jak należy, bałaganią, udają, że są kimś innym niż w rzeczywistości, i straszą dzieci... Ale bez obaw: w szkole Rzepa wszystko dobrze się kończy – jak to w bajce.

Henryk Cyganik kabaret dla dzieci „POPROŚCIE RZEPA, BY SIE NIE CZEPIAŁ”
(21. premiera „Parawanu”)
Reżyseria i adaptacja: Rafał Jędrzejczyk, scenografia: Janusz Pokrywka, muzyka: Antoni Mleczko, asystent reżysera: Ewa Trzewicarz, obsada: Joanna Bąk, Ewa Trzewicarz, Urszula Tylek, Mariusz Dąbrowski, Piotr Wojdyło.
Premiera : 21 listopada 2009 r.

„Poproście Rzepa, by się nie czepiał” Henryka Cyganika to sztuka, która już dawno zeszła ze scen (ostatnio grano ją na początku lat osiemdziesiątych). Jak się jednak okazuje, zapomniany tekst niewiele stracił na swej aktualności, choć, to prawda, do najnowszej premiery w Teatrze Lalki i Aktora „Parawan” sztukę nieco odświeżono (np. pojawiające się w jednej z piosenek SMS-y czy laptopy – znak zdecydowanie naszych czasów). Stary tekst (powstał w 1973 r.), który ma być kabaretem, w dodatku dla dzieci, tych z zupełnie innej już przecież epoki (komputerów, gadżetów, elektroniki...)? – zapyta ktoś, a w podtekście wyczuć będzie można powątpiewanie w jakość tak pomyślanego przedstawienia. A jednak, twórcom najnowszego spektaklu „Parawanu” udało się uratować sztukę Cyganika i zaprezentować ją tak, by i śmieszyła, i uczyła, i cieszyła oczy i uszy. Co nie oznacza, że spektakl jest bez wad (o tym za chwilę).

Kabaret to trudna forma sceniczna. Ma śmieszyć, więc biada kabaretom, których program spotyka się z głuchym milczeniem widowni. „Poproście Rzepa, by się nie czepiał” w „Parawanie” na szczęście do tej grupy nie należy: dzieci (i dorośli!) nie raz wybuchają śmiechem w czasie spektaklu, a już na pewno nie pozostają obojętne na to, co dzieje się na scenie. Kabaret „Parawanu” jest bowiem żywiołowy (jak główny bohater sztuki, Kudłaty Rzep, co w miejscu nie może usiedzieć, tylko szuka okazji, by czegoś się czepić), dużo tu wpadających w ucho piosenek i różnorodnych nastrojów czy postaci (poważny i spokojny pan Tuba, para głupkowatych nieuków, pozornie straszny, a tak naprawdę śmieszny Wróżek). Humor sztuki też nie jest jednolity – są i gagi, i zabawny język, pełen przejęzyczeń czy dowcipów, i ironia. Jednym słowem: kabaret to udany.

Chociaż...

Ma swoje słabe punkty, na szczęście niewiele – takim jest na przykład skecz o piesku, co bałaganił. Zbyt przegadany to fragment sztuki i w rezultacie mało śmieszny, zdecydowanie też najsłabszy w barwnej i wartkiej akcji przedstawienia.
I jeszcze jedna uwaga. Na stronie teatru przeczytać można, że to przedstawienie dla widzów w każdym wieku. Choć rozumiem marketingowy sens tego zdania, nie mogę się z nim zgodzić. „Poproście Rzepa, by się nie czepiał” Henryka Cyganika to bowiem sztuka dla nieco starszych dzieci (5-6 lat to dolna granica wieku). Najmłodszych spektakl zaciekawi (piosenki, żywa akcja), ale niewiele z niego zapamiętają, pod koniec będzie im się nieco już dłużyć, a nawet nudzić.

Zatem: „Poproście Rzepa, by się nie czepiał” w „Parawanie” na pewno warto (i trzeba) zobaczyć, choć lepiej zrobić to w nieco starszym dziecięcym gronie. Polecamy!

Magda Tytuła

Kolejne przedstawienia: 29 listopada, 13 grudnia, godz. 12,

Zajazd Kościuszkowski w Dworku Białoprądnickim (ul. Białoprądnicka 3).

Więcej na stronie Teatru "Parawan"

edukacyjnykrakow.pl 2009-11-22

forum poradnia kwartalnik partnerzy sonda kontakt

Wyszukaj Wyszukiwarka szkół Polecamy „Podążaj za białym królikiem" - nowa wystawa w Bunkrze Sztuki Wystawa „Niemcy dla początkujących" Program „Kino z Klasą" w kinie Agrafka Młodzieżowy Telefon Zaufania w Krakowie Strefy Rozwiń strefy Wszystkie sfrefy Niepełnosprawni Nauczyciele Studenci Uczniowie Rodzice Newsletter	Żłobek / przedszkole Rzep znów się zaczął czepiać Strój i fryzurę ma w stylu punk. Jest trochę złośliwy, dużo wie i chce naprawiać świat, a robi to z wdziękiem i humorem. Ten, kto stanie się obiektem jego kpin, nie ma wyjścia: musi się zmienić. Uwaga! Rzep nie czepia się byle czego: lekcje daje tym, którzy mają poważne problemy, np. w szkole nie uczą się jak należy, bałaganią, udają, że są kimś innym niż w rzeczywistości, i straszą dzieci... Ale bez obaw: w szkole Rzepa wszystko dobrze się kończy – jak to w bajce. Henryk Cyganik kabaret dla dzieci „POPROŚCIE RZEPA, BY SIE NIE CZEPIAŁ” (21. premiera „Parawanu”) Reżyseria i adaptacja: Rafał Jędrzejczyk, scenografia: Janusz Pokrywka, muzyka: Antoni Mleczko, asystent reżysera: Ewa Trzewicarz, obsada: Joanna Bąk, Ewa Trzewicarz, Urszula Tylek, Mariusz Dąbrowski, Piotr Wojdyło. Premiera : 21 listopada 2009 r. „Poproście Rzepa, by się nie czepiał” Henryka Cyganika to sztuka, która już dawno zeszła ze scen (ostatnio grano ją na początku lat osiemdziesiątych). Jak się jednak okazuje, zapomniany tekst niewiele stracił na swej aktualności, choć, to prawda, do najnowszej premiery w Teatrze Lalki i Aktora „Parawan” sztukę nieco odświeżono (np. pojawiające się w jednej z piosenek SMS-y czy laptopy – znak zdecydowanie naszych czasów). Stary tekst (powstał w 1973 r.), który ma być kabaretem, w dodatku dla dzieci, tych z zupełnie innej już przecież epoki (komputerów, gadżetów, elektroniki...)? – zapyta ktoś, a w podtekście wyczuć będzie można powątpiewanie w jakość tak pomyślanego przedstawienia. A jednak, twórcom najnowszego spektaklu „Parawanu” udało się uratować sztukę Cyganika i zaprezentować ją tak, by i śmieszyła, i uczyła, i cieszyła oczy i uszy. Co nie oznacza, że spektakl jest bez wad (o tym za chwilę). Kabaret to trudna forma sceniczna. Ma śmieszyć, więc biada kabaretom, których program spotyka się z głuchym milczeniem widowni. „Poproście Rzepa, by się nie czepiał” w „Parawanie” na szczęście do tej grupy nie należy: dzieci (i dorośli!) nie raz wybuchają śmiechem w czasie spektaklu, a już na pewno nie pozostają obojętne na to, co dzieje się na scenie. Kabaret „Parawanu” jest bowiem żywiołowy (jak główny bohater sztuki, Kudłaty Rzep, co w miejscu nie może usiedzieć, tylko szuka okazji, by czegoś się czepić), dużo tu wpadających w ucho piosenek i różnorodnych nastrojów czy postaci (poważny i spokojny pan Tuba, para głupkowatych nieuków, pozornie straszny, a tak naprawdę śmieszny Wróżek). Humor sztuki też nie jest jednolity – są i gagi, i zabawny język, pełen przejęzyczeń czy dowcipów, i ironia. Jednym słowem: kabaret to udany. Chociaż... Ma swoje słabe punkty, na szczęście niewiele – takim jest na przykład skecz o piesku, co bałaganił. Zbyt przegadany to fragment sztuki i w rezultacie mało śmieszny, zdecydowanie też najsłabszy w barwnej i wartkiej akcji przedstawienia. I jeszcze jedna uwaga. Na stronie teatru przeczytać można, że to przedstawienie dla widzów w każdym wieku. Choć rozumiem marketingowy sens tego zdania, nie mogę się z nim zgodzić. „Poproście Rzepa, by się nie czepiał” Henryka Cyganika to bowiem sztuka dla nieco starszych dzieci (5-6 lat to dolna granica wieku). Najmłodszych spektakl zaciekawi (piosenki, żywa akcja), ale niewiele z niego zapamiętają, pod koniec będzie im się nieco już dłużyć, a nawet nudzić. Zatem: „Poproście Rzepa, by się nie czepiał” w „Parawanie” na pewno warto (i trzeba) zobaczyć, choć lepiej zrobić to w nieco starszym dziecięcym gronie. Polecamy! Magda Tytuła Kolejne przedstawienia: 29 listopada, 13 grudnia, godz. 12, Zajazd Kościuszkowski w Dworku Białoprądnickim (ul. Białoprądnicka 3). Więcej na stronie Teatru "Parawan" edukacyjnykrakow.pl 2009-11-22
	forum \| poradnia \| kwartalnik \| partnerzy \| sonda \| kontakt © Edukacyjny Kraków 2008 \| ISSN: 1898-9047 Portal współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego